EN

AR

FA

آینه‌ی مهر؛ جلوه‌ای از عطوفتِ نبوی در سیره حضرت امامه

بسم‌‌الله‌الرحمن‌الرحیم

در روزگاری که عرب جاهلی، دختران را به کام خاک می‌سپرد و سایه‌ی سنگین قساوت بر روابط انسانی چنگ انداخته بود، پیامبر اکرم (ص) با ازدواج با حضرت خدیجه (س) روادیدی را رقم زد:

۱- کانون خانواده‌ای را بنیان نهاد که سرشار از عطرِ لطافت بود.

۲-در این کانون زینب، دخت رسول خدا، چشم به این جهان گشود  و پس از ازدواج با ابوالعاص بن ربیع، صاحب دو فرزند به نام‌های علی و امامه شدند . پس از داغ فقدان علی ، امامه تنها دلخوشی و مرهم زخم‌های مادر گشت

رابطه‌ پیامبر (ص) با این نوه‌ گرامی، تجسمی از عطوفت بی‌پایان ایشان بود؛ که نشان دهنده پیوندی عمیق که آینه‌ نگاه مهربان پیامبر به کودکان است.

۳- مورخان نقل کرده‌اند که روزی رسول خدا (ص) در حالی که امامه را بر دوش داشت، برای اقامه‌ نماز به مسجد رفت. ایشان در موقع نماز و در هنگام رکوع،  کودک را بر زمین می‌گذاشت و زمانی که قامت می‌افراشت، دوباره او را بر دوش می‌گرفت تا هم حق نیایش را به‌ جای آورد و هم ذره‌ای از مهر او به کودک دریغ نشود. این لطف و عطوفت پیامبر به امامه نشانگر  اهمیت جایگاه کودکان در خوی محمد امین (ص) است.

۴-عایشه نقل می‌کند که پادشاه حبشه هدیه‌ای حاوی گردنبدی از طلا برای رسول خدا (ص) فرستاد. پیامبر (ص) امامه را فراخواند و با مهربانی فرمود : ای دختر کوچک من ، خود را با این هدیه زینت ببخش.

رفتار پر‌مهر پیامبر اکرم (ص) با حضرت امامه، نشان دهنده عاطفه و محبت بی‌کران محمد مصطفی (ص) نسبت به کودکان است.

۵-عظمت روح امامه بانو چنان بود که حضرت زهرا (س) در واپسین لحظات حیات، امیرالمؤمنین (ع) را به ازدواج با او توصیه کردند تا مادری مهربان برای فرزندانش باشد.

۶-ثمره‌ی این پیوند مبارک، حضرت هلال بن علی علیهم السلام بود؛ شخصیتی عالم و فاضل که بارگاه مقدس  ایشان در استان اصفهان شهرستان آران و بیدگل است. وجود ایشان  پیوندی عمیق میان نسل‌های شیعیان و ارادتمندان اهل‌بیت (ع) ایجاد کرده است.

 

 


منابع

۱-آیتی، تاریخ پیامبر اسلام محمد، ۱۳۹۱ش، ص۵۷

۲-ابن‌اثیر، اسدالغابه، ۱۴۰۹ق، ج۶، ص۱۳۰

۳-ابن عبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۴، ص۱۷۸۸؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ۱۴۰۹ق، ج۶، ص۲۲؛ مقدسی، البدء و التاریخ، مکتبه الثقافه، ج۷، ص۳۳۱.

۴-۱۲. ↑ النعمانی، محمد عبدالرشید، سنن ابن‌ ماجه، بیروت، نشر مطبوعات اسلامی، ۱۴۱۹ق، ج۲، ص۱۲۰۲.

۵-بحارالانوار، ج43، ص217؛ ج78، ص253؛ ج28، ص304؛ علل الشرائع، ج1، ص.۱۸۸

۶-رساله هلالیه-ر.ک:سلمانی،ارانی1386ص147-۱۴۹