ملامحمد جعفر بن ملا محمد حسن بن ملا غلامرضا آرانی از عارفان و فقهای قرن سیزدهم و چهاردهم هجری که در آران دیده به جهان گشود .
ایشان علاوه بر مراتب فضل و فقاهت ، از نظر زهر و ورع و تقوا زبان زد عام و خاص بوده است . تحصیلات مقدماتی حوزوی را در زادگاهش نزد پدر بزرگوارش ملامحسن می آموزد و برای ادامه تحصیلات دینی به کاشان و سپس به اصفهان و نجف اشرف مهاجرت می نماید . وی از بزرگانی چونان آیات عظام ملا حبیب الله شریف کاشانی ، حاج سید مصطفی کاشانی نجفی اصفهانی و فشارکی کسب فیض می نماید و از ایشان اجازاتی داشته است .
وی در مسجد جامع قاضی آران امام جماعت بوده است و چند ماه از سال را جهت ارشاد و تبلیغ دین و امامت به روستای ابیانه نطنز که آب و هوایی مناسب و مطلوب دارد مسافرت می نماید . هنگام بازگشت ایشان از سفر تبلیغاتی و مذهبی اهالی آران که او را از صمیم قلب دوست داشتند از وی استقبال با شکوه به عمل می آورند و شادی ها می نمایند .
چشم ما را روشن که از ابیانه آمد در وطن حجت الاسلام ، کهف المسلمین ، غوث زِمن
زینت شرع نبی ملا محمد جعفر آنک مذهب جعفر از او گردید شاهد در علن
آن شخصیت روحانی و عالم وارسته پس از سال ها خدمت به اسلام و مسلمین در ۲۹ رجب المرجب سال ۱۳۴۸ قمری مرغ روحش به آسمان ها پر می کشد و در آستان مقدس حضرت محمد هلال بن علی (ع) « رواق شرقی » جسم پاکش به خاک سپرده می شود . ادیب بیضایی در تاریخ فوت ایشان چنین سروده است :
هادی دین جعفری جعفر چهره از ما نهفت بعدالیوم
عمر در طاعت خدای گذاشت همه شب در صلوه و روز به صبح
پدر پیر علم بود ولیک زود در یافتش برادر ، نوم
صد و هشتاد سال باقی بود تا بگوییم « مات شیخ القوم »
۱۳۴۸
بر روی سنگ قبر ایشان چنین حجاری شده است :
«هو الحی الذی لا یموت »
قَد ارتَحلَ مِن العالَمِ الفانیِ العالِم العامِل الفاضلِ الکاملِ الفقیه ِالنبیل
حجه الاسلام و المسلمین آیه الله ملا محمد جعفر بن ملا محمد حسن بن ملا غلامرضا بن محمد علی بن ملا جعفر بن ملا نورالوری بن ملا ابوالحسن الخطیب الواعظ المتّعِظ رحمه الله علیهم فی یوم الاخِر من شهر رجب المرجب سنه ثمان و اربعین بعد ثلاثمأه و الف من الهجره (۱۳۴۸ قمری)